Her yolculuk, aslında insanın kendi içine yaptığı bir seferdir.
Dinimiz, yolcuya büyük kolaylıklar sağlamıştır. Seferi olduğumuzda 4 rekatlık farz namazların 2 rekat kılınması (kasr-ı salat), oruç tutmama ruhsatı gibi. Bu, Allah'ın kullarına olan merhametinin bir göstergesidir. Bu ruhsatları kullanmak, Allah'ın ikramını kabul etmek demektir. Yolculukta zorlanmak yerine, bu kolaylıklarla ibadeti neşeyle yapmak aslolandır. Yeter ki niyetimiz halis, rotamız hayır olsun.
"Arabaya binince veya uçağın koltuğuna oturunca 'Bismillah' deyip o duayı okumak... İnsana nasıl da bir güven veriyor, değil mi?"
Yolculuk, duanın kabul olduğu özel zamanlardan biridir. Seferiyken yapılan dua geri çevrilmez. Bu yüzden yola çıkarken sadece kendimiz için değil, geride bıraktıklarımız ve ümmet için dua etmeliyiz. Yol arkadaşıyla iyi geçinmek, yolda gördüğü muhtaçlara yardım etmek, yolculuğun bereketini artırır. 'Yolculuk, ahlakın tartısıdır' derler. Seyahatleriniz, sadece mesafeleri değil, kalpleri de yakınlaştırsın.
